Protodulia i kanon mszalny. Teologiczne podstawy postulatu bpa Petara Čule dotyczące introdukcji imienia św. Józefa do modlitwy eucharystycznej
DOI:
https://doi.org/10.21906/rbl.3770Słowa kluczowe:
św. Józef, kanon mszalny, Petar Čule, protodulia, Jan XXIIIAbstrakt
Od początku wieku XIX wielu duchownych i wiernych świeckich domagało się od Stolicy Apostolskiej ogłoszenia św. Józefa patronem Kościoła powszechnego oraz włączenia jego imienia do kanonu mszy świętej. Ta druga petycja napotkała silny opór ze strony wielu liturgistów. Przełomem okazało się wystąpienie biskupa Mostaru Petara Čule w czasie pierwszej sesji Soboru Watykańskiego II. Bośniacki biskup, korzystając z argumentacji sformułowanej przez znakomitych specjalistów w zakresie teologii św. Józefa, publicznie domagał się umieszczenia go w modlitwie eucharystycznej. W swym przemówieniu podkreślił, że przez szczególną rolę w tajemnicy wcielenia św. Józef zasługuje na kult nazywany protodulią. Trzy dni po wystąpieniu mostarskiego biskupa papież Jan XXIII nakazał introdukcję imienia św. Józefa do kanonu mszalnego, począwszy od 8 grudnia 1962 roku.
Bibliografia
Acta Sanctae Sedis (t. 10). (1878).
Acta Sanctae Sedis (t. 22). (1889–1890).
Acta Synodalia Sacrosancti Concilii Oecumenici Vaticani II (t. 1: Periodus prima, pars II: Congregationes generales X–XVIII). (1970). Libreria Editrice Vaticana.
Tomasz z Akwinu. (1986). Suma teologiczna (P. Bełch, tłum.). Katolicki Ośrodek Wydawniczy Veritas.
Bartnik, C. (2003). Dogmatyka katolicka (t. 2). Wydawnictwo KUL.
Calloway, D. H. (2020). Konsekracja św. Józefowi (M. Samborska, tłum.). Wydawnictwo Esprit.
Charbonneau, P.-E. (1960). Saint Joseph appartient-il à l’ordre de l’union hypostatique? Cahiers de Joséphologie, 8(2), 5–53.
Démaret, G. (1939). Marie de qui est né Jésus (t. 6). Éditions Spes.
Filas, F. L. (1952). Joseph and Jesus: A theological study of their relationship. The Bruce Publishing Company.
Filas, F. L. (1956). Joseph most just: Theological questions about St. Joseph. The Bruce Publishing Company.
Filas, F. L. (1970). Saint Joseph après le Concile Vatican II. Éditions Paulines.
Filas, F. L. (1979). Józef człowiek Jezusowi najbliższy (F. Dylewski, J. Ożóg, D. Siuta, tłum.). Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy.
Hormaeche, F. (1927). Derecho de San José a la protodulía. Estudios Eclesiásticos: Revista de investigación e información teológica y canónica, 6, 4–37.
Jungmann, J. A. (1948). Missarum solemnia (t. 1). Herder.
Kokša, Đ. (1991). Društveno-političke prilike u vrijeme dra Petra Čule. W: A. Luburić, R. Perić (red.), Za kraljevstvo Božje: Život i djelo nadbiskupa dra Petra Čule (s. 39–47). Mostar.
Kwiatkowski, D. (2011). Święty Józef – Patron Kościoła naszych czasów. Wydawnictwo Święty Wojciech.
Llamera, B. (1953). Teología de San José. Editorial Católica.
Macabiau, C. (1908). De cultu sancti Iosephi Sponsi Virginis Mariae ac Christi parentis amplificando. Lecoffre Gabalda.
The seventh ecumenical council. The second council of Nice. A. D. 787. (1900). W H. R. Percival (Ed.), The seven ecumenical councils of the undivided Church: Their canons and dogmatic decrees, together with the canons of all the local synods which have received ecumenical acceptance (A select library of the Nicene and Post-Nicene Fathers of the Christian Church. Second Series, 14; pp. 521–587). Charles Scribner’s Sons.
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Copyright (c) 2021 Jakub Bogacki
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
Autorzy publikujący w czasopiśmie udzielają jego wydawcy zgody o następującej treści:
- Autor zachowuje autorskie prawa majątkowe do utworu, a jednocześnie udziela wydawcy czasopisma zgody na jego pierwszą publikację w wersji drukowanej i wersji online na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe oraz zgody na wykonywanie opracowań, w tym przekładów.
- Autor ma możliwość udzielania zgody niewyłącznej na opublikowanie utworu w wersji, która ukazała się w czasopiśmie (np. zamieszczenia go w repozytorium instytucjonalnym lub opublikowania w książce), wraz z informacją o jego pierwszej publikacji w czasopiśmie.
- Autor może umieścić swój utwór online (np. w repozytorium instytucjonalnym lub na swojej stronie internetowej) jeszcze przed zgłoszeniem utworu do czasopisma.
